เมืองหลวงที่แออัด ทำให้คนกรุง ถูกผลักให้ใช้ชีวิตในแนวดิ่งตั้งแต่เกิดจนตาย ไม่เว้นช่วงวัยเรียน โรงเรียนจึงต้องปรับจากอาคารแนวราบ มาแทรกตัวอยู่ในตึกสูงกลางมหานคร
.
แต่การเรียนรู้ยังต้องการพื้นที่ราบ กิจกรรมทางกายต้องใช้พื้นที่ และการศึกษาต้องเชื่อมโยงกับชุมชน คำถามคือ เด็กจะเรียนรู้อย่างไร ? ในวันที่ตึกสูงทำให้ผู้คนห่างเหินกันมากขึ้น
.
เพราะการเรียนรู้ที่ดีเริ่มจากการออกแบบสภาพแวดล้อมที่ดี “ภูเขา – พีรดนย์ ภาคีเนตร” ชวน “น้ำหนึ่ง – ธารใส ภาคภูมิ” เจ้าของสถาปัตยนิพนธ์ โรงเรียนร่วมพัฒนาและศูนย์การเรียนรู้ทุกช่วงวัยของชุมชน เดินสำรวจสถาปัตยกรรมแห่งการเรียนรู้ในกรุงเทพมหานคร เมืองแห่งการเรียนรู้

